پرولاپس میترال یکی از شایع‌ترین اختلالات دریچه ای قلب است که با شاخص های اکوکاردیوگرافی جدید، شیوع آن ۲/۴ درصد جمعیت تخمین زده می‌ شود. سندرم پرولاپس ارتباط ارثی بسیار قوی دارد. پرولاپس میترال در تمامی سنین و هم در زنان و هم در مردان دیده می شود، ولی در زنان ۲ برابر مردان شیوع دارد و در عوض شیوع عوارض جدی در مردان بیشتر از زنان است.

علت پرولاپس میترال


دریچه میترال بین دهلیز و بطن چپ قرار گرفته است و منجر به یک طرفه شدن جهت جریان خون از دهلیز به بطن چپ می شود. در پرولاپس دریچه به میزان غیر عادی و بیشتر از حد عادی به سمت دهلیز خم می شود که این امر گاه می تواند موجب پس زدن خون از بطن چپ به دهلیز چپ شود که به آن نارسایی دریچه میترال می گویند. در این اختلال اجزای اسفنجی دریچه، یعنی لایه میانی لت های میترال که از بافت شل تشکیل شده است افزایش می یابد. در نتیجه لت‌های میترال غیر طبیعی و دندانه‌دار و دچار پرولاپس می شوند. تصور می شود که پرولاپس دریچه میترال ممکن است با افزایش کشیده شدن پایه عضلات قلب منجر به کاهش خون‌رسانی به عضلات قلب (ایسکمی) شود، که ممکن است در ایجاد علائم بعضی بیماران دخالت داشته باشد.

تشخیص پرولاپس میترال


تشخیص پرولاپس میترال یا افتادگی دریچه قلب با معاینه و اکوکاردیوگرافی است. اکوکاردیوگرافی نقش کلیدی در تشخیص پرولاپس میترال دارد و در ارزیابی علائم این بیماری مفید ترین وسیله است و بیماران و همچنین اقوام درجه یک افراد مبتلا به پرولاپس دریچه میترال باید اکوکاردیوگرافی شوند. در بعضی بیمارانی که تپش قلب و سرگیجه و کاهش موقت هوشیاری (سنکوپ) داشته‌اند، گرفتن نوار قلب ۲۴ ساعته توسط دستگاه هولتر مونیتورینگ و یا تست ورزش برای تشخیص نامنظمی قلب (آریتمی) ضروری است.

ادامه مطلب را در لینک مقابل: https://drhsnajafi.com/1082